Ένα Καυτό Καλοκαίρι - SevenArt.gr

This text will be replaced

Ένα Καυτό Καλοκαίρι (2011)

  (3,5/10)


Ο Πωλ γνωρίζει τον Φρεντερίκ μέσω ενός κοινού γνωστού. Ο Φρεντερίκ είναι ζωγράφος. Ζει με την Ανζέλ, μια ηθοποιό του σινεμά που γυρίζει μια ταινία στην Ιταλία. Για να τα βγάζει πέρα μέχρι να γίνει ηθοποιός, ο Πωλ εργάζεται σαν κομπάρσος. Στα γυρίσματα γνωρίζει την Ελίζαμπεθ που επίσης είναι κομπάρσος. Ερωτεύονται. Ο Φρεντερίκ προσκαλεί τον Πωλ και την Ελίζαμπεθ στη Ρώμη.

περισσότερα >>

Αγγλικός Τίτλος: Un été brûlant
Είδος:
Διάρκεια: 95'
Γλώσσα: Γαλλικά
Χώρα: Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία
Εταιρεία Διανομής: Odeon - Rosebud
Σκηνοθεσία: Philippe Garrel
Σενάριο: Philippe Garrel, Marc Cholodenko, Caroline Deruas-Garrel
Ηθοποιοί: Monica Bellucci (Angèle), Louis Garrel (Frédéric), Céline Sallette (Élisabeth), Jérôme Robart (Paul), Vladislav Galard (Roland)
Κριτική SevenArt:


Έργο που προβλήθηκε το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου και συνειδητοποιήσαμε πως ο Γάλλος σκηνοθέτης Φιλίπ Γκαρέλ (μετρ του ασπρόμαυρου φιλμ) έχει χάσει την όποια φρεσκάδα παλαιότερων ταινιών του. Θεωρητικά είναι ένα ερωτικό δράμα, μιας ηθοποιού και ενός ζωγράφου, το οποίο ο Γκαρέλ το διανθίζει με στοιχεία διακωμώδησης.

 

Το "Ένα Καυτό Καλοκαίρι" είναι ουσιαστικά μια απογοητευτική προσαρμογή της "Περιφρόνησης" του Γκοντάρ. Θέλει να σαρκάσει αλλά δε τα καταφέρνει, ένα φίλμ που απέχει πολύ από το μεγαλείο της Νουβελ Βαγκ του ’60.

 

Η Μόνικα Μπελούτσι παίζει σα να κάνει αγγαρεία, ενώ σε κάποια στιγμή εμφανίζεται εντελώς γυμνή, κάτι που προκαλεί το ενδιαφέρον σε αντίθεση με το ίδιο το κείμενο που από πολύ νωρίς δείχνει τις φοβερές του αδυναμίες.

 

http://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gif(3,5/10)
Ιάκωβος Γωγάκης



Άλλες Πηγές
Δείτε Σχετικές Ταινίες
Η Περιφρόνηση Οι Εποχές του Έρωτα Συνήθεις Εραστές Τα Σύνορα της Αυγής
► Πρόσφατα άρθρα


Πρόγραμμα Αιθουσών

Το SevenArt προτείνει:


  • Μαύρο Ψωμί (2010)

    Μια ταινία που σ' αφήνει χωρίς στομάχι. Μπαίνει μέσα στον πυρήνα της καταλανικής κοινωνίας (που θυμίζει πολύ την Ελλάδα των αντίστοιχων χρόνων), ξετρυπώνει την ψίχα και την ψυχή της και μας τη σερβίρει στο πιάτο.

  • Λευκός Ελέφαντας (2012)

    Η κάμερα του Τραπέρο, μας μεταφέρει με ρεαλισμό στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων των παραγκουπόλεων της Αργεντινής. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι εδώ δεδομένα.


  • Το Τελευταίο Κύμα (1977)

    Δυο χρόνια μετά το εκστατικό "Πικνίκ στο βράχο των κρεμασμένων", ο Αυστραλός σκηνοθέτης δομεί ένα στέρεο ψυχολογικό θρίλερ, που βασίζεται σε μύθους και αρχαίες δοξασίες των Αβοριγίνων ιθαγενών της Αυστραλίας.


  • Το Μυστικό της Μέιζι (2012)

    Η επτάχρονη Μέιζι, ένα αξιαγάπητο κοριτσάκι, ακροβατεί ανάμεσα στις ψυχολογικές μεταπτώσεις μιας μητέρας - καλλιτέχνη και στην αδιαφορία ενός πατέρα - μπίζνεσμαν.


Βραβεία:

- Υποψήφια για Χρυσό Λέοντα, 68ο Φεστιβάλ Βενετίας 2011