Faust - SevenArt.gr

This text will be replaced

Faust (2011)

  (9,0/10)


Η εκδοχή του Σοκούροφ για τον γερμανικό θρύλο Φάουστ, ενός άνδρα που πουλάει την ψυχή του με αντάλλαγμα τη γνώση.

περισσότερα >>

Είδος: Δραματική
Διάρκεια: 134'
Γλώσσα: Γερμανικά
Χώρα: Ρωσία
Εταιρεία Διανομής: New Star
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 01/12/2011
Σκηνοθεσία: Aleksandr Sokurov
Σενάριο: Aleksandr Sokurov
Ηθοποιοί: Johannes Zeiler (Faust), Anton Adasinskiy (δανειστής), Isolda Dychauk (Gretchen), Hanna Schygulla, Georg Friedrich (Wagner)
Κριτική SevenArt:


Όπως κι όλο το προηγούμενο έργο του, ο Σοκούροφ κάνει σινεμά αξιώσεων και γι’ αυτό βρίσκεται κιόλας στο πάνθεον των σπουδαίων σκηνοθετών της εποχής αυτής. Ο Ρώσος δημιουργός επιβεβαιώνει τη φήμη της μεγάλης των Ρώσων σχολής, και παρά τον πόλεμο που δέχεται από το παρακράτος του Μιχάλκοφ, είναι αυτή τη στιγμή ο κορυφαίος σκηνοθέτης στην Ευρώπη, μαζί με τον άρτι αποχωρήσαντα Μπέλα Ταρ.

 

Με το “Faust” ο Σοκούροφ του μονοπλάνου της “Ρωσικής Κιβωτού”, κλείνει την τετραλόγια αποδόμησης των ισχυρών ανδρών της Ιστορίας. Μετά τους Χίτλερ, Λένιν και Χιροχίτο, αποφασίζει να καταπιαστεί με τον Φάουστ του Γκαίτε, ο οποίος μη μπορώντας να βρει το νόημα της ζωής στην επιστήμη της ιατρικής που πιστά υπηρετεί, πουλά την ψυχή του στον Μεφιστοφελή, ή αλλιώς στον διάβολο προσωποποιημένο, ώστε να λάβει την απόλυτη γνώση.

 

Δεν ξέρω αν κέντρα ή παράκεντρα έδωσαν τον Χρυσό Λέοντα στον Σοκούροφ, στην τελευταία Μόστρα της Βενετίας, όμως ο “Faust” του είναι στα σίγουρα ένα έργο που θα εκτιμηθεί μεταγενέστερα από την πλειοψηφία. Καταρχάς, μπορεί να μη βλέπεις την πιστή μεταφορά του έργου ζωής του Γκαίτε, εντούτοις αποτελεί μια από τις καλύτερες μεταφορές λογοτεχνικών έργων που έχω δει στο σινεμά.

 

Υποβλητική ατμόσφαιρα για την οποία ευθύνονται η φωτογραφία, τα κουστούμια και τα σκηνικά. Όλα τους αψεγάδιαστα. Ο Σοκούροφ χτίζει έναν κόσμο που επιπλέει στα σκατά και περιβάλλεται από τη σαπίλα, το απόλυτο σκοτάδι, την ολοκληρωτική διαφθορά, και το γενικότερο κακό. Σε έναν τέτοιο κόσμο άνθρωποι σαν τον Φάουστ δεν έχουν θέση. Επομένως, ο διάβολος είναι η σωτηρία του.

 

Στο δραματουργικό του μέρος, ο Σοκούροφ φτιάχνει ένα πολυδαίδαλο σύμπαν χαρακτήρων, παρόλο που επικεντρώνει στο τραμπάλισμα καλού και κακού του Φάουστ, και τη σχέση του με τον σατανά (με το απεχθές σώμα και τα στρεβλά γεννητικά όργανα). Αναρίθμητοι ρόλοι, άψογα στημένοι, με αρχή και τέλος, παίρνουν τη δική τους θέση στις δυο πλευρές της Ιστορίας. Το καλό θα νικήσει ή το κακό θα επικρατήσει; Έντονες ερμηνείες αποτυπώνουν πολυσχιδείς προσωπικότητες, και γεμάτοι διάλογοι σε κρατούν σε συνεχή κίνηση.

 

Το εξιλεωτικό τέλος, όπου πια η τρέλα επικρατεί, είναι και το απαύγασμα μιας μεγάλης ταινίας. Ο Φάουστ χάνεται στο άπειρο έχοντας ηττηθεί από τη δίψα του για γνώση. Ή μήπως του έδωσε το φάρμακο της λύτρωσης κι όπου τον οδηγήσει αυτό;

 

Εν ολίγοις, το “Faust” παρά τους ρυθμούς του και το βαρύ φορτίο ενός σινεμά ακραίου προβληματισμού που κουβαλά, θα σε ανταμείψει. Είναι το αληθινό σινεμά που προτιμάμε άλλωστε.
 

 

http://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gif (9/10)
Νέστορας Πουλάκος



Άλλες Πηγές
► Πρόσφατα άρθρα


Πρόγραμμα Αιθουσών

Το SevenArt προτείνει:


  • Μαύρο Ψωμί (2010)

    Μια ταινία που σ' αφήνει χωρίς στομάχι. Μπαίνει μέσα στον πυρήνα της καταλανικής κοινωνίας (που θυμίζει πολύ την Ελλάδα των αντίστοιχων χρόνων), ξετρυπώνει την ψίχα και την ψυχή της και μας τη σερβίρει στο πιάτο.

  • Λευκός Ελέφαντας (2012)

    Η κάμερα του Τραπέρο, μας μεταφέρει με ρεαλισμό στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων των παραγκουπόλεων της Αργεντινής. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι εδώ δεδομένα.


  • Το Τελευταίο Κύμα (1977)

    Δυο χρόνια μετά το εκστατικό "Πικνίκ στο βράχο των κρεμασμένων", ο Αυστραλός σκηνοθέτης δομεί ένα στέρεο ψυχολογικό θρίλερ, που βασίζεται σε μύθους και αρχαίες δοξασίες των Αβοριγίνων ιθαγενών της Αυστραλίας.


  • Το Μυστικό της Μέιζι (2012)

    Η επτάχρονη Μέιζι, ένα αξιαγάπητο κοριτσάκι, ακροβατεί ανάμεσα στις ψυχολογικές μεταπτώσεις μιας μητέρας - καλλιτέχνη και στην αδιαφορία ενός πατέρα - μπίζνεσμαν.


Βραβεία:

- Χρυσός Λέοντας, 68ο Φεστιβάλ Βενετίας 2011

- SevenArt Awards 2012: Υποψήφια στην κατηγορία Σινεφίλ Ταινίας