Θάνατος στη Βενετία - SevenArt.gr

This text will be replaced

Θάνατος στη Βενετία (1971)

  (9,0/10)


Ενας Γερμανός συνθέτης φθάνει για ανάπαυση στην Βενετία. Μια απροσδόκητη συνάντηση θα αλλάξει τη ζωή του δραματικά, ανήμπορος ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο. Η βασανιστική ιστορία ενός ανθρώπου παθιασμένου με την ιδανική ομορφιά. ..

περισσότερα >>

Αγγλικός Τίτλος: Death in Venice
Αυθεντικός Τίτλος: Morte a Venezia
Είδος: Δραματική, Φαντασίας
Διάρκεια: 130'
Γλώσσα: Αγγλικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Γαλλικά
Χώρα: Ιταλία, Γαλλία
Σκηνοθεσία: Luchino Visconti
Σενάριο: Luchino Visconti, Nicola Badalucco, Thomas Mann (μυθιστόρημα)
Ηθοποιοί: Dirk Bogarde (Gustav von Aschenbach), Romolo Valli (Hotel manager), Mark Burns (Alfred), Nora Ricci (Governess), Marisa Berenson (Frau von Aschenbach), Carole André (Esmeralda (as Carole Andre))
Κριτική SevenArt:


Το 1971 ο Λουκίνο Βισκόντι θα μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το έργο του 1912 του Τόμας Μαν, "Θάνατος στη Βενετία". Βασισμένο στην Ιδέα του έρωτα όπως αναπτύσσεται στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, γραμμένο πιθανότατα το 385 π.Χ., τόσο ο συγγραφέας όσο και ο σκηνοθέτης θα δώσουν ένα έργο εξαιρετικής αισθητικής και ιδεολογίας.

 

Το Συμπόσιο εστιάζει στο θέμα του έρωτα και στη θέση του φιλοσόφου απέναντί του. Ο Σωκράτης δεν γνωρίζει τίποτα περισσότερο πάνω στο θέμα αυτό παρά ό,τι του είχε διδάξει η Διοτίμα. Έρωτας για τους δύο αυτούς φιλοσόφους είναι ένας δαίμονας που μεταμορφώνεται σε πόθο και κίνητρο για το Ωραίο και το Αληθινό. Ο Αλκιβιάδης είναι ο Ωραίος νέος και σίγουρα Αληθινός, στον οποίο θα αρνηθεί να υποκύψει ο Σωκράτης μένοντας πιστός σε αυτό που σήμερα ονομάζεται πλατωνικός έρωτας.    


Ένας συγγραφέας για τον Mαν ή ένας συνθέτης κατά τον Βισκόντι θα παθιαστεί με την εκπληκτική ομορφιά ενός νεαρού αγοριού. Και οι δύο παραθερίζουν σε ένα γνωστό θέρετρο της Βενετίας, όπου και θα ξεδιπλωθεί ο έρωτας ή ο άκρατος θαυμασμός ενός άνδρα που έχει αρχίσει να τον εγκαταλείπει η νιότη του για ένα αγόρι στην ακμή της εφηβικής ηλικίας του, της καλύτερης στιγμής της γοητευτικής του ύπαρξης. Νωχελικοί περίπατοι και σπουδή πάνω στο θέμα του έρωτα που εμπνέει το αντικείμενο του πόθου αποδίδονται με μεγάλη συγκίνηση και ευαισθησία.

 

Μία ταινία που γλιστράει πάνω στην άμμο και το κύμα μεταδίδοντας τον προβληματισμό του ήρωα και ανάγοντας έναν έρωτα ομοφυλοφιλικό σε έρωτα καθολικό δίχως φύλο. Συνάμα δίπλα στον πρωταγωνιστή που παλεύει με τον έρωτα και το θάνατο, άλλοι άνθρωποι θα έρθουν αντιμέτωποι με την επιδημία της εποχής, την πανούκλα. Ο θάνατος, όπως έχει ήδη προαναγγελθεί από τον τίτλο του έργου, θα φτάσει. Θα αγγίξει βίαια τον άνδρα, μα θα προσπεράσει το τρυφερό αγόρι που καταφέρνει να επιζεί αιώνες τώρα. Και όλα τα παραπάνω ενδεδυμένα με την εξαιρετική μουσική του Γκουστάβ Μάλερ.  

 

http://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gif (9/10)
Στέλλα Χαιρέτη



Άλλες Πηγές
Δείτε Σχετικές Ταινίες
Ο Αθώος
► Πρόσφατα άρθρα


Πρόγραμμα Αιθουσών

Το SevenArt προτείνει:


  • Μαύρο Ψωμί (2010)

    Μια ταινία που σ' αφήνει χωρίς στομάχι. Μπαίνει μέσα στον πυρήνα της καταλανικής κοινωνίας (που θυμίζει πολύ την Ελλάδα των αντίστοιχων χρόνων), ξετρυπώνει την ψίχα και την ψυχή της και μας τη σερβίρει στο πιάτο.

  • Λευκός Ελέφαντας (2012)

    Η κάμερα του Τραπέρο, μας μεταφέρει με ρεαλισμό στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων των παραγκουπόλεων της Αργεντινής. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι εδώ δεδομένα.


  • Το Τελευταίο Κύμα (1977)

    Δυο χρόνια μετά το εκστατικό "Πικνίκ στο βράχο των κρεμασμένων", ο Αυστραλός σκηνοθέτης δομεί ένα στέρεο ψυχολογικό θρίλερ, που βασίζεται σε μύθους και αρχαίες δοξασίες των Αβοριγίνων ιθαγενών της Αυστραλίας.


  • Το Μυστικό της Μέιζι (2012)

    Η επτάχρονη Μέιζι, ένα αξιαγάπητο κοριτσάκι, ακροβατεί ανάμεσα στις ψυχολογικές μεταπτώσεις μιας μητέρας - καλλιτέχνη και στην αδιαφορία ενός πατέρα - μπίζνεσμαν.


Βραβεία:

- Υποψήφια για Όσκαρ κουστουμιών 1972.

- Βραβεία BAFTA Φωτογραφίας, Κουστουμιών, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης, Μουσικής 1972.

- Υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα Καλύτερης Ταινίας 1972.

- Βραβείο David di Donatello Καλύτερης Σκηνοθεσίας 1972.