Καζαμπλάνκα - SevenArt.gr

This text will be replaced

Καζαμπλάνκα (1942)

  (10,0/10)


Την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ρικ Μπλέιν βρίσκεται στην Καζαμπλάνκα και είναι ιδιοκτήτης του πιο δημοφιλούς καφέ της πόλης. Είναι ένας κυνικός και μοναχικός χαρακτήρας μέχρι που θα ξανασυναντήσει, μέσα από μια σειρά τυχαίων γεγονότων, την Ίλσα, τη γυναίκα που χρόνια πριν τον είχε πληγώσει ανεπανόρθωτα εγκαταλείποντας τον στο Παρίσι. Όμως η Ίλσα τώρα δεν έρχεται μόνη της αλλά με τον άντρα της και ακόμα περισσότερο χρειάζονται τη βοήθεια του, καθώς τους αναζητούν οι Γερμανοί. Τι θα συμβεί στη συνέχεια; Θα τους βοηθήσει να βγουν από τη χώρα ή θα φύγει ο ίδιος μαζί της όπως σχεδίαζαν κάποτε να κάνουν;

περισσότερα >>

Αγγλικός Τίτλος: Casablanca
Είδος: Ρομαντική, Δραματική
Διάρκεια: 102'
Γλώσσα: Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρεία Διανομής: New Star
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 31/05/2012
Σκηνοθεσία: Michael Curtiz
Σενάριο: Julius J. Epstein, Philip G. Epstein, Howard Koch, Murray Burnett (θεατρικό "Everybody Comes to Rick's"), Joan Alison (θεατρικό "Everybody Comes to Rick's"), Casey Robinson
Ηθοποιοί: Humphrey Bogart (Richard 'Rick' Blaine), Ingrid Bergman (Ilsa Lund), Paul Henreid (Victor Laszlo), Claude Rains (Captain Renault), Conrad Veidt (Major Strasser)
Κριτική SevenArt:

Η “Casablanca”, είναι μια από τις ταινίες για τις οποίες έχουν γραφτεί και όπως φαίνεται θα συνεχίζεται να γράφονται και να λέγονται άπειρα πράγματα, δίνοντάς της μυθικές διαστάσεις. Αν όχι το καλύτερο, σίγουρα το πιο γνωστό ρομάντζο του Hollywood, στην “Casablanca” θα χρησιμοποιηθούν αριστοτεχνικά στερεοτυπικοί χαρακτήρες της εποχής για να μεταστραφούν μέσα από την ιστορία σε ήρωες που λειτουργούν ως καθολικά πρότυπα. Γυρισμένη μες στην δίνη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, χρησιμοποιεί δυναμικά το ιστορικό πλαίσιο για να μας περιγράφει το τελευταίο επεισόδιο του έρωτα του Humphrey Bogart και της Ingrid Bergman.


Η υπέρτατη αρετή της ταινίας είναι το πόσο δεμένη είναι, χρωστώντας την αίσθηση της προσμονής για την εξέλιξη της στο πολύ καλό της μοντάζ. Η δράση της ταινίας όπως είναι προφανές από τον τίτλο της,  εκτυλίσσεται στην Casablanca του Μαρόκο που βρίσκεται λόγω του πολέμου σε ειδικό καθεστώς ουδετερότητας, με την επικυριαρχία Γάλλων και Γερμανών και την επιβολή των δεύτερων στους πρώτους. Η χρονική της εξέλιξη θα είναι προς δυο κατευθύνσεις, τόσο προς το μέλλον κατά την διάρκεια της όσο και με την αναπόληση του παρελθόντος μέσα από τις σκέψεις των πρωταγωνιστών της.


Η Casablanca αποτελούσε τον ενδιάμεσο σταθμό για όσους ήθελαν να ξεφύγουν από την εμπόλεμη Ευρώπη και να πετάξουν στην ελεύθερη Αμερική. Στην ταινία ο Humphrey Bogart, έχει το πιο πολυσύχναστο νυχτερινό κέντρο της πόλης, που έχει και το όνομα του, το "Rick's Café Américain". Ο Bogart φαίνεται στους πελάτες του σκληρός, απόμακρος και λιγομίλητος, δημιουργώντας ένα πέπλο μυστηρίου γύρω από την προσωπικότητα του. Μοιάζει να μην τον απασχολεί ούτε η διασκέδαση, ούτε τα ευκαιριακά πάθη αλλά ούτε η έκβαση του πολέμου. Είναι αντιφατικός ωστόσο, γιατί στο παρελθόν όπως μαθαίνουμε είχε πολεμήσει στις διεθνείς ταξιαρχίες στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων κατά τον ισπανικό εμφύλιο.


Η στιγμή που γύρω της θα οικοδομηθεί όλη η ιστορία είναι όταν φτάνει στην Casablanca η Ingrid Bergman με τον σύζυγο της. Οι δυο τους θέλουν να πετάξουν για τις ΗΠΑ με την διαφορά πως για να πετάξουν θα πρέπει να βρουν επίσημα χαρτιά που θα τους παρέχουν την απαραίτητη άδεια, καθώς οι Γερμανοί δεν επιτρέπουν σε κανέναν να πετάξει δίχως αυτά. Στην περίπτωση του ζευγαριού τα πράγματα γίνονται λίγο πιο δύσκολα: ο άνδρας της Bergman είναι δραπέτης από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης οπότε η ειδική άδεια πρέπει να βρεθεί πάση θυσία.


Ο Bogart κατέχει δυο εισιτήρια τα οποία προορίζονταν για το ζευγάρι όμως δεν προτίθεται να τα δώσει. Η προοπτική να φύγει για την Αμερική είναι κάτι το οποίο επιζητά αφού το καθεστώς στο Μαρόκο μπορεί να αλλάξει αν νικήσουν οι Ναζί τον πόλεμο. Πολύ περισσότερο όταν έρχεται η Bergman, βλέπουμε να αλλάζει συμπεριφορά και μέσα από μια αναδρομή στο παρελθόν μαθαίνουμε πως όταν ήταν κι οι δυο στην ελεύθερη Γαλλία ήταν ζευγάρι. Στο διάστημα που μεσολαβεί θα προσπαθήσει να μάθει τι ήταν αυτό που οδήγησε την Bergman να τον ξεγελάσει και να μην έρθει μαζί του στο Μαρόκο.


Η πολυπλοκότητα των καταστάσεων με το πέρασμα του χρόνου γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Η Bergman είναι αντιμέτωπη μ' ένα δίλημμα που δεν υπολόγιζε πριν συναντήσει ξανά τον Bogart. Θέλει να είναι πιστή στον άνδρα της, όχι μόνο γιατί έτσι οφείλει αλλά γιατί πραγματικά τον αγαπά. Από την άλλη νιώθει πως είναι ερωτευμένη με τον Bogart και σε τελική ανάλυηση είναι κάτι για το οποίο δεν μπορεί να αποφασίσει με την λογική. Την ύστατη στιγμή, αυτός που θα αποφασίσει θα είναι ο Bogart, χαρίζοντας μας μια από τις πιο όμορφες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.
 

http://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gifhttp://www.sevenart.gr/images/star3.gif  (10/10)
Δημήτρης Πετιμεζάς



Σχετικά άρθρα:
    Υπήρξε ποτέ πιο αισθησιακή ηθοποιός στον Κινηματογράφο;

    Συντάκτης: Γιώργος Ρούσσος
    Με αφορμή την επανέκδοση της ταινίας "Intermezzo", δράττουμε την ευκαιρία για να παρουσιάσουμε ένα αφιέρωμα στην αγαπημένη Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Από τη συνεργασία της με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, μέχρι την γνωριμία της με τον Ρομπέρτο Ροσσελίνι.




Άλλες Πηγές
► Πρόσφατα άρθρα


Πρόγραμμα Αιθουσών

Το SevenArt προτείνει:


  • Μαύρο Ψωμί (2010)

    Μια ταινία που σ' αφήνει χωρίς στομάχι. Μπαίνει μέσα στον πυρήνα της καταλανικής κοινωνίας (που θυμίζει πολύ την Ελλάδα των αντίστοιχων χρόνων), ξετρυπώνει την ψίχα και την ψυχή της και μας τη σερβίρει στο πιάτο.

  • Λευκός Ελέφαντας (2012)

    Η κάμερα του Τραπέρο, μας μεταφέρει με ρεαλισμό στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων των παραγκουπόλεων της Αργεντινής. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι εδώ δεδομένα.


  • Το Τελευταίο Κύμα (1977)

    Δυο χρόνια μετά το εκστατικό "Πικνίκ στο βράχο των κρεμασμένων", ο Αυστραλός σκηνοθέτης δομεί ένα στέρεο ψυχολογικό θρίλερ, που βασίζεται σε μύθους και αρχαίες δοξασίες των Αβοριγίνων ιθαγενών της Αυστραλίας.


  • Το Μυστικό της Μέιζι (2012)

    Η επτάχρονη Μέιζι, ένα αξιαγάπητο κοριτσάκι, ακροβατεί ανάμεσα στις ψυχολογικές μεταπτώσεις μιας μητέρας - καλλιτέχνη και στην αδιαφορία ενός πατέρα - μπίζνεσμαν.


Βραβεία:

- Όσκαρ Σκηνοθεσίας, Ταινίας, Σεναρίου 1944
- Υποψήφια για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, Β' Ανδρικού Ρόλου, Φωτογραφίας (Ασπρόμαυρη), Μοντάζ, Μουσικής (Δραματική/Κωμωδία)

Βox Office

1ο 4ήμερο 2,200
Σύνολο εισιτηρίων
Πανελλαδικά:
2.200