03/09/2010 | vslsKG
Αν και είναι η μόλις 6η μεγάλου μήκους του ο Godard καταφέρνει να γυρίσει την πιο αντιGodardική ταινία του, που ταυτόχρονα λατρεύεται αλλά και μισείται από τους φανατικούς του! Δείχνει ίσως οξύμωρο, αλλά δεν είναι, αυτή είναι η μαγεία των ταινιών του JLG που ενώ φαινομενικά όλες μοιάζουν, αν τις κοιτάξεις από πιο κοντά έχουν μια απίστευτη εναλλαγή που σε ζαλίζει. Αναμφίβολα η περίοδος πριν να εμπλακεί με τον Μαοϊσμό και τον Gorin είναι η πιο σπουδαία και ταυτόχρονα η πιο παραγωγική για τον ίδιο τον Godard. Εκτός της καλλιτεχνικής επιτυχίας, καταφέρνει να βιώσει και την προσωπική του μέσα από το πρόσωπο της Karina. Ένας έρωτας και ένας γάμος που είχε περάσει πολλά μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και σαφέστατα αυτό είναι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην Περιφρόνηση.
περισσότερα >>
03/09/2010 | vslsKG
(συνέχεια) Για πρώτη φορά από την γνωριμία τους η Karina στα μάτια του Godard μετατρέπεται από μούσα σε μία νεαρή αφελής, αλαζόνα, που βρίζει, φλερτάρει απροκάλυπτα, δεν έχει κανένα κοινό με τον ίδιο, έχει τρελές ή παράλογες απαιτήσεις και ο ίδιος την θέλει μόνο για την εμφάνιση της. Ξαφνικά η θεϊκή της παρουσία, που ο ίδιος είχε χτίσει αυτά τα χρόνια, πέφτει και σπάει άγρια, και το κυριότερο, στο πρόσωπο μιας ξανθιάς bimbo που πρέπει να την αντικαταστήσει! Όπως είχε πει πολύ σωστά ο Coutard, η ταινία δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα ερωτικό γράμμα του Jean-Luc στην Anna. Ένα γράμμα όμως που θα είναι η πιο ακριβή του παράγωγη ως τότε, θα είναι η μόλις δεύτερη του έγχρωμη, εντελώς τυχαία η πρώτη του απόπειρα ήταν και η αποθέωση της Karina στο Une Femme Est Une Femme και επίσης η μοναδική του ταινία γυρισμένη στο μισητό του Cinemascope
περισσότερα >>
03/09/2010 | vslsKG
(συνέχεια) Η ιστορία ίσως προσχηματική, βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στο βιβλίο του Moravia, είναι η αποτυχημένη προσπάθεια ενός ζευγαριού (σεναριογράφος εκείνος πρώην γραμματέας εκείνη) να επαναφέρουν την σχέση τους στο επίπεδο που ήταν όταν ερωτεύτηκαν παρά τις τωρινές διαφορές τους στο μορφωτικό επίπεδο αλλά και στην ηλικία τους. Το πλαίσιο αυτό δίνει απλά το έναυσμα στον Godard να “μιλήσει” στην γυναίκα του, άλλωστε οι συμπτώσεις δεν συνάδουν με την τελειομανία του. Ο Piccoli, άγνωστος ηθοποιός ως τότε, γίνεται το alter ego του, αν και έχει το όνομα του πατέρα του Paul, αντιγράφοντας τα πάντα από τις εκφράσεις και τον τρόπο ομιλίας του, τα νεύρα του, μέχρι το καπέλο και τα Gitanes που καπνίζει μανιωδώς. Κατά την ίδια λογική η Bardot, η πιο αναγνωρίσιμη ξανθιά των 60s μετατρέπεται σε ένα κακέκτυπο της Karina καθώς σε μεγάλο μέρος της ταινίας βρίσκεται να παίζει με μια μαύρη περούκα στο κούρεμα της Karina και παρουσιάζεται ως ρηχή, παιδιάστικη και αφελής, προφανώς η εικόνα που είχε σκιαγραφήσει ο JLG για την αγαπημένη του. Πέραν των προσωπικών του λόγων ο Godard έψαχνε και βρήκε ένα τρόπο όχι μόνο να γνωρίσει αλλά και να σκηνοθετήσει ένα από τα ινδάλματα του, τον Fritz Lang, ο οποίος παίζει τον εαυτό του, όντας σκηνοθέτης του Οδυσσέα.
περισσότερα >>
